| |
Geneeskundige achtergrond
A. Reguliere medische kennis
Mesologie is gebaseerd op een grondige kennis van anatomie, fysiologie, neurologie, psychologie, pathologie en interne geneeskunde vanuit de regulier geldende maatstaven. Deze kennis vormt de wetenschappelijke basis; Mesologie is daarom een toegepaste wetenschap. Deze kennis is ook van groot belang voor de samenwerking met de reguliere geneeskunde.
B. Complementaire geneeskunde
Mesologie kiest voor vormen van geneeskunde die aanvullend (complementair) zijn aan de reguliere geneeskunde. Deze complementaire geneeswijzen en methodieken hebben een wetenschappelijke basis hebben en zijn voortdurend aan onderzoek onderhevig.
- Electro Fysiologische Diagnostiek (EFD). De EFD meet bepaalde punten op de huid, deze bevinden zich voornamelijk op handen en voeten. Elk punt staat in directe relatie met een orgaan of een orgaandeel. De EFD geeft een totaalbeeld van het menselijk functioneren. Bij functiestoornissen in een bepaald orgaan zal de weerstand van het bijbehorende punt afwijken van de normaalwaarde. Hiermede is het dus mogelijk disfuncties op te sporen.
- Traditionele Chinese geneeskunde. Hiervan wordt voornamelijk de
filosofie, de pols-, tongdiagnose en de orgaanfuncties gebruikt.
- Ayur Veda, de oudste geneeskunde uit India. Ook hiervan wordt
voornamelijk de filosofie en de polsdiagnose gebruikt.
- Fytotherapie, kruidenleer. Maakt gebruik van geneeskrachtige stoffen ui planten. Van oudsher werden planten en plantendelen gebruikt in de geneeskunde. De laatste jaren is er een enorme toename geweest van synthetisch gefabriceerde farmaca. Hierdoor wordt soms vergeten dat de ruwe grondstoffen die planten voor allerlei medicijnen leveren niet kunstmatig vervaardig kunnen worden
- Homeopathie. Is een geneeswijze die het natuurlijke, zelfherstellend vermogen van de mens stimuleert en versterkt. Is iemand ziek, dan is zijn zelfherstellende vermogen ontregeld. Door toediening van een kleine dosis van een bepaalde stof probeert de homeopaat de geneeskracht van het eigen lichaam aan te sporen. Daarvoor is het belangrijk dat precies het juiste middel wordt gevonden. Om erachter te komen welk middel bij welke patient past, neemt de momeopaat de tijd om de patient allerleivragen te stellen. Niet alleen de (aangeboren) mentale, emotionele en lichamelijke eigenschappen passeren de revue. De mesoloog gebruikt de meting om te zien of het middel aanslaat.
- Orthomoleculaire therapie. De orthomoleculaire (orthos betekent in het Grieks: recht, hier in de zin van goed, juist, gezond: moleculair = de moleculen betreffend) geneeskunde gaat uit van de invloed van voedingsstoffen op ziekte en gezondheid. De orthomoleculaire voedingsleer probeert op basis hiervan te komen tot een optimale gezondheid. De nadruk ligt op het geven van de juiste voedingstoffen in de juiste hoeveelheden. Dit betekent dat het erom gaat dat het lichaam kan beschikken over alle voedingsstoffen in voldoende hoge concentraties om alle cellen naar behoren te laten functioneren. De orthomoleculaire voedingsleer onderscheidt zich van de reguliere voedingsleer doordat ze rekening houdt met de veranderde leefomstandigheden (denk aan milieuverontreiniging), de inferioriteit van de huidige voedingsmiddelen door de vele verwerkingsprocessen en de verslechterde voedingsgewoonten. Het geeft richtlijnen hoe men in deze tijd een optimale gezondheid kan handhaven, ziekten kan voorkomen en weke maatregelen men moet nemen wanneer ziekten reeds zijn ingetreden.
De integratie van de kennis uit de reguliere geneeskunde met kennis uit de complementaire geneeswijzen vinden we terug in de achterliggende gedachte van de Mesologie, de systeemtransparantie in de diagnostiek, de therapie en in de samenwerking van de mesoloog met artsen en ziekenhuizen.
Lees meer over het verschil tussen Mesologie en andere geneeswijzen
|
|
entoderm:
spijsvertering en luchtwegen
ectoderm:
zenuwstelsel, zintuigen en huid
mesoderm:
het bindweefsel en de regulerende organen in het lichaam (basis bioregulatie-systeem)
fysiologie:
kennis van de levensverrichtingen van de mens
pathologie:
leer van de oorzaken, de aard en de gevolgen van ziekten
functie:
normale werking van een orgaan of orgaansysteem
disfunctie:
verstoring van de normale werking van een orgaan of orgaansysteem
|
